Zack, wat is er binnen? - Weer 200 vluchtelingen uit sector 29.
Er komen nog vijf schepen binnen.
Wie gezond is, sturen we door naar de Thuiswereld van de Narns.
Maar het Medlab ligt vol met gewonden.
Als we daar wat van doorsturen... - Dat wil de kapitein niet.
Ze moeten eerst opgeknapt zijn. - Ik begrijp hem wel.
Als je ze zo ziet, krijg je met ze te doen. Maar we zitten vol.
Kun je niet even met hem praten?
Mr Morden.
Ik verwachtte ambassadeur Mollari. - Die had 'n vergadering over de oorlog.
En hoe staat het met de oorlog?
Waarom vraagt u iets waar u het antwoord al op weet?
Ik breng het gesprek een beetje op gang. Ga zitten.
Zitten.
Je mag me niet, hè?
Dat verbaast me.
M'n partners en ik doen ons best om jullie weer in het zadel te helpen.
Je zou dankbaar moeten zijn.
Had je een reden om me te laten komen?
Ik wilde de ambassadeur spreken.
Maar hij is er niet, dus het komt wel.
Als de nieuwe republiek Centauri je koud laat, wat wil je dan wel?
Ik wil nog meemaken dat jouw hoofd op een paal wordt gespietst...
als waarschuwing dat sommige gunsten duur worden betaald.
Ik wil in je dode ogen kijken en naar je zwaaien.
Kunnen jij en je partners dat voor me regelen?
Hier is de informatie waar Mollari om vroeg.
Geef het aan hem als hij terug is.
Je mag weg, hoor.
Heeft u even tijd? - Ja hoor. Waar gaat het over?
De vluchtelingen. Ik wil bevoegdheid om...
Ja, ik weet het. Ik dacht dat we het aan konden, maar het zijn er zoveel.
Het is moeilijk. Als je ziet dat zo'n trots volk wordt vernederd...
Goed dan. Zeg Franklin dat ze de gewonden scheiden.
Lichtgewonden krijgen eerste hulp en worden doorgestuurd.
Kritieke gevallen gaan naar Medlab.
En de stervenden?
Medlab.
Opperbevel zal het verspilling vinden. - Ik laat ze niet in het ruim creperen.
Begrepen.
De Icarus?
Het onderzoeksschip waarop m'n vrouw omkwam.
Ik heb het uitzoeken van haar spullen steeds voor me uit geschoven.
Voor haar vertrek gaf ze me 'n verslag over de missie en alle medewerkers.
Toen ze terug zouden komen... - Ik heb er destijds over gelezen.
Ik vind het heel erg.
Mag ik even kijken? - Ga je gang.
Ze kende verder niemand.
Wacht eens even.
Ik heb die vent hier gezien.
Kan niet. Hij was op de Icarus toen die explodeerde.
Ik weet het zeker.
Ik heb hem gezien. Hij leeft nog.
Het Babylonproject was onze laatste en beste hoop op vrede.
Een wereld op zich, 8 kilometer lang en gelegen in neutraal gebied.
Een plek voor handel en diplomatie voor mensen en buitenaardse wezens.
Een glanzend baken in de ruimte, eenzaam in de nacht.
Het derde tijdperk van de mensheid was begonnen.
Het was het jaar van de Grote Oorlog.
Dit is het verhaal van het laatste Babylon-station.
We schrijven het jaar 2259. De naam van het station is Babylon 5.
Hij is het.
Ik vergeet nooit een gezicht. Hij heet nog steeds Morden.
Hij hoort dood te zijn.
Hoe komt hij langs het veiligheidsnet?
We krijgen niet ieders overlijdensakte.
Als hij moeilijkheden had veroorzaakt, hadden we hem nagetrokken.
Maar hij houdt zich rustig.
Wanneer was hij hier het laatst?
Volgens Douane is hij twee dagen geleden aangekomen. Vertrekdatum...
Hij is nog hier.
Spoor hem op.
Breng hem hier. Al moet je het hele station afgrendelen om hem te vinden.
Ik wil weten wat hij hier doet.
En waarom hij nog leeft, terwijl m'n vrouw en alle anderen dood zijn.
Ms Winters? Pierce Macabee. Ik had u een briefje gestuurd.
O ja, dat heb ik ontvangen. Neem me niet kwalijk. Er was een conferentie.
Geen punt. Mag ik gaan zitten?
Wat kan ik voor u doen?
De vraag is eigenlijk: Wat kunnen wij doen voor de aarde?
Ik ben districtsbestuurder voor het ministerie voor de vrede, of Minipax.
We zoeken steun voor nieuwe programma's.
Wat voor programma's?
De mensen thuis zijn ongerust over al dat vechten.
Ze willen dat er gestreefd wordt naar vrede.
Maar dan moeten we eerst vrede hebben met onszelf.
Wij zoeken manieren om dat te bereiken.
Om zo tot een betere samenwerking te komen.
De komende dagen licht ik dit toe in de gehoorzaal in Blauw 6.
Voor personeel en een select gezelschap.
Ik sprak met je superieuren. Ze waren vol lof over je.
Daarom wil ik graag dat je hoort wat we te bieden hebben. Kom je?
Goed, ik zal m'n best doen.
Controle Narn patiënt 14: Toestand stabiel.
Controle Narn patiënt 15:
Ondergaat een operatie wegens schade aan hart en bloedvaten.
Controle Narn patiënt 16: Toestand kritiek maar stabiel.
Ik ben wakker. Wat is er?
Ik zag in je logboek dat je 36 uur niet geslapen hebt.
Ik heb het nogal druk gehad.
Ik nam een paar oppeppers. - Dat vervangt eten of slapen niet.
Ik heb het druk. - Je staf kan best even zonder jou.
Bedankt voor het vertrouwen. - Hou op.
Je wordt afgelost. Ga eerst zes uur slapen.
En ga daarna wat eten in de mess. Ik kom ook.
Ik meen het. Zo heeft niemand wat aan je.
Identiteitspas.
Problemen?
Nee hoor.
Kunt u even opzij gaan voor de anderen? Niks bijzonders.
Er waren toch geen problemen? - Niet als u opzij gaat.
Dat lijkt me niet nodig.
Mooie schoenen.
Ik geef toe dat m'n rechtskennis beperkt is...
maar als je iemand vasthoudt, moet je hem dan niet iets ten laste leggen?
Mooie meid.
Anna Sheridan.
Moet dit me iets zeggen?
...vertrok vijf weken geleden voor een archeologische missie naar de Rand.
In het laatste bericht van de Icarus werden geen problemen gemeld...
O, dat.
Ik was op de Icarus, maar ik weet er niks meer van.
Ik weet niet hoe ik het heb overleefd.
Een passerend transportschip vond het wrak, en mij bewusteloos in de ruimte.
Ik moet buiten aan het werk zijn geweest toen hij explodeerde.
Door de shock en het trauma heb ik m'n geheugen verloren.
Waarom gaf je niet door dat je nog leefde?
Het duurde maanden voor ik alleen al m'n naam wist.
Toen ik was opgeknapt, heb ik bericht gestuurd.
Dan hebben ze 't zeker niet ontvangen. - Je liegt dat je barst.
Jammer dat u er zo over denkt, maar dat kan ik niet helpen.
Ik ga maar weer eens...
Je blijft hier.
Dat kunt u niet maken. - Let maar eens op.
U moet met een beschuldiging komen.
En bij mijn weten is in leven zijn geen misdaad.
U schijnt iets te vergeten.
Opperbevel denkt dat u dood bent.
Tot ik m'n verslag stuur, blijft u dood.
Dus u heeft geen rechten. U staat machteloos.
Niemand zal u missen als u wegblijft.
U speelt een gevaarlijk spelletje.
Dat kan u uw baan kosten.
139 mensen stierven op de Icarus, Mr Morden.
Waaronder m'n vrouw.
En u heeft geen schrammet je. Hier klopt iets niet.
Ik ga uitzoeken wat er in werkelijkheid is gebeurd.
Als dat nodig is, blijft u hier een uur zitten...
een dag, een week, een maand, een jaar of vijfhonderd jaar.
Maar u komt hier niet weg voor ik de waarheid weet.
Zo beter?
Je bent zo stil. Heb je wel geslapen? - Ik was gelijk vertrokken.
Ik had last van nachtmerries. - Waarover?
Niks bijzonders. - Maar je had er last van.
Als ik soms voor ik in slaap val m'n ogen dichtdoe...
zie ik elke patiënt die ik ooit heb verloren.
Ze zitten altijd achter m'n oogleden, iedere nacht.
We hebben de afgelopen dagen veel Narns verloren door die rotoorlog.
Ja, ze blijven maar komen.
Ze zitten als sardines opeengepakt in die schepen.
Ziek en gewond.
Als ze aankomen, is er voor de helft al geen hoop meer.
We kunnen ze niet meer helpen.
Maar er is altijd hoop.
Geloof je in God?
Ik denk het wel.
Ik ben joods opgevoed, ik heb m'n bat mitswa gedaan.
Ik vroeg niet naar je jeugd, ik vroeg of je in God gelooft.
Meestal wel.
En jij?
Ik ben een Foundationist.
Nooit van gehoord.
Het bestaat ook nog maar zo'n honderd jaar.
Het ontstond toen we contact legden met ruimtewezens.
Het zegt dat je God niet met woorden kunt omschrijven.
Net als de paradox van Zeno. Talloze punten houden je altijd van je doel af.
Hoe dichter je bij een beschrijving van God bent...
hoe verder je er vanaf zit.
Wat heeft dat hiermee te maken?
Als een patiënt je begint te ontglippen...
kijkt hij je aan...
en z'n ogen klampen zich aan je vast als een drenkeling, doodsbang.
Zo bang.
En dan...
op het eind is het alsof ze langs je heen kijken.
Hun gelaatsuitdrukking valt niet te beschrijven.
En als ze langs je heen kijken...
op dat moment vang je die starende blik op...
en zie je God heel eventjes weerspiegeld in hun ogen.
Ik heb heel wat goden gezien vandaag.
Hoe kunnen we in ze blijven geloven als zij niet meer in ons geloven?
Welke kleur had dat schip? - Dat heb ik al gezegd.
Welke kleur? - Grijs.
Je zei eerst wit. - Niet waar.
Wat was het nummer? - Geen idee.
Waar werd je afgezet? - De Vega-kolonie.
Ze hebben geen gegevens over je. - Ik was bijna de hele tijd bewusteloos.
Hoeveel dagen duurde de reis? - Drie.
De sprong duurt vijf dagen. Hoe heette de arts?
Welk transportschip was het? Hoe heet de kapitein? Wat is er gebeurd?
Ik heb u al gezegd dat ik dat niet meer weet.
Ik zou maar goed nadenken, want als ik met je klaar ben...
zou je willen dat je was gestorven op de Icarus.
De laatste tien jaar heeft de aarde z'n verdediging vernieuwd.
We kunnen onze mensen beschermen tegen fysiek gevaar.
Maar is dat genoeg?
We kunnen pas vrede sluiten met andere beschavingen...
als we vrede hebben met onszelf.
En dat wil het ministerie voor de vrede bereiken.
Babylon 5 heeft een waarschuwings- systeem dat aanvallen ziet aankomen.
Wij van het ministerie hebben ook iets bedacht.
De Nachtwacht, genoemd naar de burgers die ons beschermden...
tegen mogelijke vijanden. We werken alleen met vrijwilligers.
Leden krijgen 50 credits per week boven hun salaris voor hun diensten.
Wat voor diensten? - Aanwezig zijn en de kleuren dragen...
en de mensen laten nadenken over vrede en hoe ze met elkaar omgaan.
De aarde geeft toch geen 50 credits om wat rond te lopen?
Klopt. De naam zegt het al, jullie houden de wacht.
Vrede staat of valt met een geweer, een woord, een denkbeeld...
zelfs een gedachte.
Zij die de vrede tegenwerken, zaaien ontevredenheid.
Ze proberen de welvaart te ondermijnen.
Ze hoeven niet slecht te zijn, ze weten niet beter.
Ze zijn ongelukkig, en ze hebben maar één uitlaatklep.
Als we deze problemen herkennen, kunnen we deze mensen vinden...
met ze praten en ze weer opnemen in de samenleving.
Zo beschermen we de samenleving gelijk tegen schadelijke denkbeelden.
Het gaat ons niet zozeer om acties, maar meer om gedrag.
De samenleving moet beschermd worden tegen z'n eigen slechtheid.
Deze krachtige maatregelen zullen bijdragen aan een betere toekomst.
Ik ben er trots op bij de Nachtwacht te horen. Hopelijk worden jullie ook lid.
Hij begint al te zweten. Ik laat niks heel van z'n verhaal.
Ik wil één aantoonbare leugen. - Hij zit er al 10 uur zonder aanklacht.
Dat besef ik. - Volgens mij niet.
Ik ben ook een vrijbuiter, maar hier hou ik me aan de regels. Dit kan niet.
Ik neem de verantwoordelijkheid. - Nee. Ik ga over de gevangenen.
Straks roepen ze mij ter verantwoording.
Je ziet toch zo dat hij niet deugt. Hij verzwijgt iets.
Net als de meesten hier, maar die kunnen we niet allemaal oppakken.
We kunnen hem niks maken.
U doet dit vanwege uw vrouw, dat begrijp ik best.
Laat hem gaan, dan volg ik hem tot ik iets vind...
Nee, ik laat hem niet gaan. Ik ben er bijna.
Straks vlucht hij nog. - U kunt iemand niet zomaar verhoren.
Volgens de regels...
Het interpreteren van de regels kan gezien worden als insubordinatie.
En nu? Gaat u mij beschuldigen? Moet ik in de cel naast hem?
Als u dat doet, moet u met argumenten komen.
Ik heb gewoon nog wat tijd nodig.
Als hij weet wat er is gebeurd met Anna, als het zijn schuld is dat...
Het spijt me.
Ik kan hem niet laten gaan.
Het spijt mij ook.
Want dan kan ik geen Hoofd Beveiliging zijn.
Als u niks doet, neem ik op staande voet ontslag.
Zeg het maar.
Wilde u me spreken?
Mr Garibaldi is met tijdelijk verlof gegaan.
Zomaar opeens? Dat zou hij niet... - Tot hij weer terug is...
gaat u over de gevangene. Hij mag niemand zien of spreken.
Vir Cotto wil u spreken. - Een andere keer.
Het is dringend, zegt hij.
Vooruit dan maar. Over tien minuten in m'n kantoor.
Dit is zo gebeurd.
Verder nog iets?
Zoek Talia Winters op en breng haar hier.
Ik heb erg weinig tijd, dus vertel maar wat er zo dringend is.
Het betreft Mr Morden.
Ken je hem?
De ambassadeur doet zaken met hem. Ik moet om z'n vrijlating vragen.
Waarom denk je dat wij hem hebben? - Hij zou iets ophalen.
En Mr Morden is altijd op tijd. Ik zag dat hij niet is vertrokken...
dus moeten jullie hem hebben. - Dat is ook zo.
We willen hem ondervragen. - Waarover?
Dat is helaas vertrouwelijk.
Toch wil de ambassadeur dat ik aandring op z'n vrijlating.
Als gast van de republiek Centauri is hij diplomatiek onschendbaar.
Jullie doen wel heel erg je best voor hem.
Waarom?
Wat is z'n belang voor Londo? Wie is hij? Hij moet veel macht hebben.
Hij zei dat hij een gewone handelaar is.
Het spijt me, maar dat is een interne kwestie.
Maar zoals ik al zei, wij verlenen hem onschendbaarheid. Wilt u 'm vrijlaten?
Onschendbaarheid gaat alleen op als er een aanklacht is. Dat is niet het geval.
Hij zit vast om hem te beschermen.
Waartegen dan?
Daar ben ik nog niet over uit.
Kan ik u spreken over Morden? - Er is een rij.
Ik sprak Garibaldi. - Heeft hij je bijgepraat?
Dan weet je genoeg. - Nee, niet. Luister.
Het is mijn taak u erop te wijzen als uw gedrag...
Onlogisch is? - Dat dekt de lading wel.
Bedankt dat u me erop attent maakte.
U zorgt ervoor dat ik dit moet rapporteren, en dat wil ik niet.
Begrijpt u niet... - Jawel.
Ik weet hoe ik overkom, maar ik moet dit doen.
Tien jaar lang telden alleen m'n vrouw en m'n carrière.
Met haar dood verdween het beste in me.
Ik hield mezelf voor dat het een ongeluk was.
En ik richtte me op wat ik nog had: M'n werk.
En nu opeens wordt dat allemaal op z'n kop gezet.
Misschien is ze gedood door de man die daar zit.
Zou je hem laten gaan als je mij was?
Als je met die onzekerheid zat? Nou?
Nee, ik zou het niet kunnen.
Ik ook niet.
Er is nog een mogelijkheid. Misschien leeft zij ook nog.
Hoe dan ook, ik moet het weten.
Want als ik dat niet weet...
heeft het allemaal geen zin meer.
Sorry, ik kan u hierbij niet helpen.
Een scan zonder toestemming is tegen onze regels.
Dit is een ander geval. Volgens de gegevens van Opperbevel is hij dood.
Kan een dode bezwaar hebben? - Zo heeft de wetgever 't niet bedoeld.
Als hij toestemming geeft... - Dat doet hij niet.
Dan kan ik niks doen.
Goed. Kun je heel even buiten wachten?
Morden zit in l-15, nietwaar?
Het zal daar niet zo fris meer zijn.
Hij gaat naar een andere cel. Doe maar... nummer 23.
Oké, maar waarom... - Breng Ms Winters terug.
Langs Blauw 7.
Maar daar moet Morden ook langs. Dan komen ze elkaar tegen.
Inderdaad.
Ik zorg wel voor haar. Breng hem weg.
Weet je zeker dat het gaat?
Ik geloof het wel.
Het was afschuwelijk. Alsof ik in een bodemloze put viel.
En koud, vreselijk koud.
En heel even zag ik iets...
Wat zag je dan?
Een gedaante.
Ik weet het niet. Het zal wel niks zijn.
Toch zou ik het rapporteren.
Dat heb ik net gedaan.
Ms Winters, het spijt me. Ik had niet gedacht dat...
Dat had ik verdiend.
Dat geloof ik ook.
Hopelijk was het 't waard.
Haar reactie zegt dat er heel wat meer achter die vent steekt.
Daar kunnen we mee verder.
Je zal wel gelijk hebben.
Mag ik je een raad geven?
Ga je gang. Dat doet iedereen.
Ik weet wat de dood van een geliefde met iemand kan doen.
Het is funest als je denkt dat je alleen staat.
Wij doen allebei heel ander werk.
Maar toch hebben we het dwaze idee dat we alles kunnen klaren.
Dat kan niet, en dat moet je onder ogen zien.
Maar dat hoef je niet alleen te doen.
We moeten je spreken over Mr Morden. Je moet hem meteen vrijlaten.
Jij ook al?
Jullie allebei?
Wie is hij? Wat wil iedereen van hem? - Je moet ons maar vertrouwen.
Als je hem niet snel vrijlaat, loopt iedereen gevaar.
Ik wil eerst weten hoe het zit.
Als het niet anders kan, zullen we dat vertellen.
Maar let wel, als je z'n geheim kent, als je weet wat wij al drie jaar weten...
zul je nooit meer rustig slapen.
Kom mee. De grootste nachtmerrie van onze tijd staat je te wachten.
Er zijn wezens in het heelal die miljarden jaren ouder zijn dan wij.
Lang geleden zwierven ze tussen de sterren als titanen.
Onmetelijk en tijdloos.
Ze waren leermeesters, verkenners en stichters van grote rijken.
Maar aan alles komt een einde.
In de loop van een miljoen jaar trokken de Eersten weg.
Sommigen lieten de sterren voorgoed achter zich.
Sommigen verdwenen gewoon.
Een boeiend verhaal, maar wat heeft het met Morden te maken?
Niet alle Eersten zijn vertrokken.
Enkelen bleven achter. Verborgen, slapend.
Wachtend tot we ze nodig hebben. Als de Schaduwen terugkomen.
Schaduwen?
Zo noemen we ze.
De Schaduwen waren al oud toen de Ouden nog jong waren.
Ze hebben elkaar een miljoen jaar bevochten.
De laatste oorlog tegen ze was 10.000 jaar geleden.
Daarna zagen we de Ouden niet meer onder ons.
Maar de Schaduwen waren slechts verslagen, niet vernietigd.
Duizend jaar geleden...
keerden de Schaduwen terug en begonnen ze hun macht uit te breiden.
Ze werden verslagen door een alliantie van werelden, waaronder de Minbari...
en de paar Eersten die nog niet achter de Sluier waren verdwenen.
Toen hun werk erop zat, gingen de Eersten weg.
Op een na.
Is er een achtergebleven?
Waar?
Daarom moet Kosh altijd z'n pak dragen.
Anders zou hij worden herkend. - Door wie dan?
Door iedereen.
Eeuwenlang waren de Vorlons de enige en laatste bewakers.
Waakzaam afwachtend.
Maar vorig jaar stuurde ik Kosh een bericht.
Heb je ambassadeur Kosh gesproken? - Ja.
Heb je m'n vraag goed overgebracht?
Woord voor woord?
Jawel.
Wat zei hij?
Eén woord maar.
Hij zei: Ja.
Als het antwoord 'ja' was...
wat was dan de vraag?
Zijn de Schaduwen terug op Z'ha'dum?
Z'ha'dum?
Voor die wereld waarschuwt G'Kar ons het hele jaar al.
Sheridan... let goed op.
De Icarus. Het schip van je vrouw.
Ze moesten de ruïnes van een oeroud en onbekend ras onderzoeken.
Z'ha'dum.
De Icarus is op iets gestuit. Ze hebben het doen ontwaken.
De Schaduwen konden ze niet laten gaan, dan zouden ze alarm slaan.
Wie ze niet wilde dienen, werd gedood. - Werd iedereen gedood?
Delenn, misschien...
zitten sommigen nog gevangen. Misschien leeft Anna nog.
Morden... - Moet worden vrijgelaten.
Na wat je me net liet zien? Hoe kun je dat van me vragen?
Ze hebben nog geen idee hoeveel we weten.
Vorige keer verloren ze omdat ze te snel in actie kwamen.
Nu bereiden ze zich voorzichtig en rustig voor.
Als je Morden onder druk zet, slaat hij vroeg of laat door.
Dan wordt hij gedood, en jij ook.
Dan slaan ze toe voordat we op ze zijn voorbereid.
Hoe komen ze erachter? - Morden is nooit alleen.
We hebben de Vorlons, maar nu moeten we het doen zonder de Eersten.
We staan er alleen voor. We hebben maar één kans om ze te stuiten.
Als we falen, kost dat miljarden het leven.
Iedereen moet zich op een gegeven moment inzetten voor een hoger doel.
Je zei G'Kar dat de keus ging tussen wraak en het belang van z'n volk.
Nu moet jij dezelfde beslissing nemen.
Het wordt de belangrijkste beslissing van je leven.
Het is al laat. Wilt u niet wat slapen?
Heb je je weleens in geschiedenis verdiept? De Tweede Wereldoorlog?
Nou nee, niet echt.
Ik viel altijd in slaap tijdens geschiedenis.
De Duitsers hadden een geheime code voor belangrijke berichten.
Het heette Enigma.
Maar ze wisten niet dat de Britten de code hadden ontcijferd.
Op een dag kwamen die erachter dat Coventry zou worden gebombardeerd.
Als ze de stad evacueerden, zouden de Duitsers zijn gewaarschuwd...
en op iets anders overschakelen.
Dat zou de Geallieerden de oorlog kunnen kosten.
Als ze de stad niet evacueerden...
zouden honderden mannen, vrouwen en kinderen sterven.
Hoe liep het af?
Ze hielden het geheim.
Er werd niet geëvacueerd.
En op 14 november 1940...
werd Coventry platgegooid.
De doden werden...
bij bosjes opgestapeld.
Ik zag een bioscoopjournaal van Churchill die de puinhopen bezocht.
En aan de blik in z'n ogen zag je...
dat hij wist wat hij gedaan had.
Duister en gekweld.
Ik heb dat beeld nooit van me af kunnen zetten.
Gelukkig hoef ik zoiets niet te beslissen.
Ik zou er niet mee kunnen leven.
Hoeveel levens is een geheim waard?
Wat is dat voor geluid? - Het komt uit die nieuwe cel.
Er hangt net een nieuwe microfoon. Die werkt zeker niet goed.
'Nooit alleen', zei ze.
Kun je de monitor ook instellen op infrarood of ultraviolet?
Ik denk het wel. - Doe het.
Stop.
Wat zag u?
Niets.
Schaduwen.
Laat hem gaan.
Zeg maar...
dat het een vergissing was.
Weet u het zeker?
Ik heb hem laten gaan.
Jij had gelijk, ik niet.
Ga weer aan het werk.
Wat heeft u omgeturnd?
Daar heb ik het liever niet over. - Dat zint me niet zo.
Luistert u de volgende keer naar me?
Er komt geen volgende keer.
Is er echt niks aan de hand?
Gaat het met hem?
Weet ik niet.
Wat is dat?
O, niks. Ik dacht, ik doe het gewoon. Als zij met geld willen smijten, best.
Vijftig credits per week om te doen wat ik altijd al doe? Waarom niet.
Ik heb hem laten gaan.
Maar er hangt een prijskaartje aan.
Je helpt me, zodat we elkaar beter begrijpen.
Ik wil nu iets anders van je vragen.
Ik wil dat je me leert hoe je ze bestrijdt.
Hoe je ze verslaat.
Want vroeg of laat ga ik naar Z'ha'dum om ze tegen te houden.
Als je naar Z'ha'dum gaat...
wordt dat je dood.
Dan wordt het m'n dood.
Maar ik ga niet zonder slag of stoot ten onder, en niet alleen.
Wil je me het leren?